PEMBE BİSİKLET

Öpüyor dizlerini,
İstasyonun soğuk taşları.
Elinde eprimiş bir bavul,
Yüzünde solmuş bir gülün
Dikenleri var.

Batıyor yanaklarına,
Kanatırcasına.
Kaldır gülüşünü yerden;
İlk taşı atan kim,
Son taşı tutan kim?
Seçilmiyor suratları
Kirden.

Tut elinden düşlerin;
Çıkar içindeki çocuğu.
Son sefer bu,
Son bilet.
Tren raylarına takılmış,
Can çekişiyor
Pembe bir bisiklet.

Elmas Tunç – Ekim 2025