Sessiz Vazgeçiş
Hiç sahip olamadığını özler mi insan?
Dokunamadığını, soramadığını?
Dokunamadıkça büyür içimde bir sancı.
Neden düşünürüm hâlâ,
nerede, ne yapıyor diye?
Karmaşık soruların derininde
kayboluyorum usulca.
Güçlü görünmeye çalışsam da,
içimde dinmeyen bir dönüş isteği var.
Sığınılacak o güvenli liman
bir anda yok oluyor.
Birden susmuş gibi her şey;
vazgeçişi ne kadar sessiz…
Bir zamanlar önemliydim belki.
Şimdi bunu bilen
bir ben kaldım,
bir de elimde
yavaşça tükenen o sessizlik.
Güneş Gülgören, Ocak 2026
Editör: Özlem Abut Otluoğlu
Kaleminize sağlık, devamını bekliyorum..
Kaleminize sağlık👏🏻👏🏻👏🏻💖 yavaşça tükenen sessizlik
Elinize sağlık. Şimdilerde sanki zorla az kullanılan kelimelerden oluşan bir yazın tarzı var şiir sanatında. Ben böyle sade anlatım seviyorum. Devamı olsun.